Tegenover de supermarkt Vlaar woonde de familie de Boer. Vader Dirk de Boer dreef achter het huis een schoenmakerij en had een ‘prettige stotter’. We noemden hem dan ook D-D-Dirk (spreek uit dududirruk). Vader de Boer was een drukke prater (dit in tegenstelling tot zijn vrouw, die zeer rustig was en sprak) en scheen altijd enthousiast over de dingen die hem bezig hielden,waarbij hij je guitig aankeek van boven zijn brilleglazen . De familie de Boer had 4 kinderen: Sjaak, Peter, Marian en Dick.
Sjaak (die veel weg heeft van tenissser John McEnroe) is tegenwoordig druk doende om ervoor te zorgen dat vrouwen minder moeite hebben met het torsen van hun borsten: hij zit in de BH’s, de lingeriebranche dus. Peter had later een bedrijf in zonweringsproducten (Pedebo) waarvoor ook mijn broer Jacco nog gewerkt heeft en ook Peter heeft in de muziek gezeten en is later geëmigreerd naar Canada. Waar Marian de Boer, in mijn herinnering bepaald niet het lelijkste meisje uit de buurt, tegenwoordig woont is mij niet bekend, wel dat ze werkzaam is bij Ikea.
Zoon Dick de Boer is inmiddels een welbekende aannemer in Hoorn, is gelukkig getrouwd met Marian Takken (waarmee we direct twee Mariannen de Boer hebben binnen het gezin) en heeft een viertal mooie dochters.
Er is één voorval uit het leven van Dick, dat ik toch naar voren wil brengen. Bij het naar school gaan staken wij altijd de spoorbomen over op de Koepoortsweg. En omdat je daar soms ook wel eens lang moest wachten, was het altijd een leuke smoes om te laat op school te verschijnen. Zo dacht ook Dick, toen hij eens te laat kwam. Alleen trof hij het niet met de leraar, want op zijn mededeling, dat ie voor de 'bommels' had staan wachten, ja zo noemden we het nu eenmaal, kreeg hij een uitval van de leraar te verstouwen: "de bommels, de Boer, wat zijn in vredesnaam de bommels?". Dick heeft toen omstandig uitgelegd dat het om de spoorbomen ging, maar heeft zich daarna voorgenomen om dit woord definitief uit z’n vocabulaire te schrappen. Inmiddels zijn de heer en mevrouw de Boer overleden. Een bekwaam schoenmaker en zijn vrouw, die kleur gaven aan de wijk.